Soyut Gerçeklik: Bir Anlık Huzur Arayışım
Kayseri’nin soğuk bir kış akşamıydı, kar taneleri camlarıma vuruşuyor, dışarıdaki dünya her geçen dakika daha da beyazlaşıyordu. O gün, normalde bir şekilde kaçmak istediğim o yoğun düşüncelerin içinde kaybolmuştum. O kadar yoğun bir şekilde düşünüyordum ki, zihnimdeki seslerin arasında gerçekte ne olduğunu bir türlü ayırt edemiyordum. Bir şeylerin eksik olduğunu hissettim ama ne olduğunu bilmedim. O an, soyut gerçeklik nedir diye sormaya başladım kendi kendime. Gerçekten gerçek olan nedir? Ve ben hangi gerçeğin içinde yaşıyorum?
Hayal Kırıklığı: Gerçekten Nerede Duruyorum?
Bir süre sonra, bilgisayarımı açıp “soyut gerçeklik” hakkında araştırmalar yapmaya başladım. Bu kelime beni bir şekilde çekti ama anlamı o kadar belirsizdi ki, daha fazla karışıyordum. Soyut gerçeklik denilen şey, başta bana çok uzak ve anlaşılmaz gelmişti. Belki de her şeyin derinliklerine inmem gerektiğini düşünüyordum. Hayatımda bir şeyler eksikti ve belki de bu “soyut gerçeklik”, eksik olan bu parçayı bulmama yardımcı olacaktı. Ama daha çok okudukça kafamda oluşan bulanıklık arttı. Çünkü her şey, bildiğimiz fiziksel gerçeklikten çok farklı bir şekilde tanımlanıyordu. Peki, bu tanımlar bana gerçekten ait miydi? Yoksa sadece başkalarının hayal gücünün ürünü müydü?
Böyle sorular kafamda dönüp dururken, Kayseri’nin soğuk havası beni biraz dışarıya çıkmaya zorladı. Soğuk, aslında beni aradığım yanıtları bulmaya sevk ediyordu. Belki bir yürüyüş, biraz taze hava, birazcık yalnızlık ve sonra yanıtlar gelir diye düşündüm. Ama dışarıda her şey belirsizdi. Kar taneleri, sanki kendileri de bu soruları soruyordu; ne için yaşıyoruz, neden hep bir eksiklik hissiyle doluyuz?
Heyecan: Gerçekten Birşeyler Değişiyor
O yürüyüş sırasında bir anda bir şey fark ettim. Şehirdeki her şey – o soğuk hava, bembeyaz kar, uzakta beliren ışıklar – her şey soyut bir gerçeklik gibi görünüyordu. Yani, kendi dünyamın ötesinde var olan her şey, bir anlamda bana başka bir boyuttan geliyormuş gibi hissettirdi. Zihnimdeki karışıklık, dış dünyadaki bu büyülü sahneyle birleşince, her şeyin bir parçası olduğunu anlamaya başladım. Gerçekten gerçek olan neydi? Yaşadığım bu anda mı, yoksa zihnimde yarattığım dünyada mı? Soyut gerçeklik, belki de bu şekilde, bir şeylerin bizim dışımızda, ama aynı zamanda bizim içimizde de var olduğu bir anlam taşıyor olabilirdi.
Birçok insanın gerçeklik anlayışını farklı tanımladığını biliyorum. Birçok teori, her insanın kendi soyut gerçekliğini yarattığını söyler. Peki ya biz, gerçekliği sadece dışarıda aradığımızda, o gerçekten bizi ne kadar tatmin edebilir? O an bir farkındalık oldu; soyut gerçeklik belki de hayatta gerçekten önemli olanın, sadece gördüğümüz ve dokunduğumuz şeyler olmadığını gösteriyordu. Aslında gerçeklik, bizim algılarımızla şekilleniyordu. Kendi duygularımız, korkularımız, umutlarımız, hepsi bir şekilde bu soyut gerçekliği yaratıyordu.
Umut: Yeni Bir Perspektif
O yürüyüş bitip evime döndüğümde, hâlâ kafamda bu soyut gerçeklik meselesi vardı. Ama artık korku ve hayal kırıklığı yerine, bir tür umut vardı. Belki de anlamaya başladığım şey, soyut gerçekliğin bizi sınırlayan bir şey değil, özgürleştiren bir şey olduğuydu. Gerçeklik, en nihayetinde bizim düşüncelerimizin, duygularımızın, hatta hayallerimizin yansımasıydı. Ve biz ne kadar kendimizi bu yansımalara bırakabilirsek, aslında o kadar çok gerçekliği keşfetme şansına sahip oluyorduk. Evet, belki de soyut gerçeklik, biz ona ne kadar inanırsak o kadar gerçekti.
Şimdi, hayatımda hissettiğim eksikliklerin bir kısmını anlamıştım. Belki de her şeyin cevabını dışarıda aramak yerine, içimde bulmam gerekiyordu. Soyut gerçeklik, bence bu yolculuğun bir parçasıydı. Her şeyin cevabını dış dünyada bulmaya çalışmak yerine, bazen biraz içe dönmek, duygularımıza, düşüncelerimize, hayallerimize bakmak çok daha anlamlıydı. Sonuçta gerçeklik dediğimiz şey, sadece bir yansıma ve bizim bu yansımayı nasıl algıladığımız önemliydi. O gün Kayseri’deki karla kaplı sokaklarda, soyut gerçeklik ile ilk kez gerçekten tanıştım. Ve belki de bunun en güzel tarafı, kendi iç yolculuğumun bir başlangıcıydı.